Column over Australian Open in De Morgen van maandag 29 januari 24

Australian Open

Jannik Sinner heeft de Australian Open gewonnen. Jannik wie? Sinner, een Italiaan. Enfin, een Zuid-Tiroler, dus eerste taal Duits, dus een pseudo-Italiaan met dank aan Mussolini. De typische naam Sinner was tot voor kort bekend van de skibrillen en -helmen – geen familie – en nu dus van het tennis. Sinner klopte eerst Novak Djokovic, de nummer één van de wereld en gisteren Daniil Medvedev.

Wie? Daniil Medvedev, niets te maken met Poetins stropop Dimitri Medvedev, maar ook een Rus.

Een Rus, hoe kan dat? Een Rus in de topsport is een vreemde eend in de bijt sinds de oorlog tegen Oekraïne. Wimbledon heeft het kort na het begin van de oorlog geflikt om de (Wit-)Russen te weren, maar verloor tijdelijk zijn status als puntentoernooi. In 2023 haalden ze bakzeil en Medvedev speelde er de halve finale.

De tenniswereld heeft zoals andere sporten nooit gevraagd dat de landgenoten van de agressors zich zouden distantiëren van hun machthebbers. Daniil heeft ook nooit de behoefte gevoeld om een statement te maken. In onvermoede tijden, meer in het bijzonder na zijn winst op de US Open in september 2021, werd hij nog door Poetin op het schild gehesen als een ware kampioen en een echte Rus.

Het klopt helemaal dat Medvedev, die net als Sinner in Monte Carlo woont en een compleet Franse entourage heeft, daar niets kan aan doen. Toch bleef het erg ongemakkelijk om zaterdag bij de vrouwen een Wit-Russische (Sabalenka) te zien spelen en winnen en gisteren een Rus te zien verliezen. Winst had evengoed gekund, nadat die 2-0 in sets voorstond. Na wedstrijden met (Wit-)Russen volgen steevast persconferenties waar voor journalisten nu al bijna twee jaar de regel “don’t mention the war” geldt (of je komt er niet meer in).

Daniil Medvedev komt niet uit het niets. In februari 2022, uitgerekend de maand waarin Poetin Oekraïne binnenviel, werd hij de 27ste man en de derde Rus (na Kafelnikov en Safin in 1999-2000) in de historie van het professionele tennis die de eerste plaats van de ATP-ranglijst bereikte. Sinds 2004 hadden alleen Roger Federer, Rafael Nadal, Novak Djokovic en Andy Murray op die plek gestaan.

Sinner komt een beetje uit het niets. Hij staat op vier sinds vorig jaar. Ooit was hij als jeugdskiër een talent. “Zijn gevoel voor balans en zijn beweeglijkheid heeft hij aan dat skiverleden te danken.” Zo stond ergens te lezen. Geloof niet alle onzin, aub.

Die Jannik Sinner heeft eerder deze week Djokovic geklopt en dat werd algemeen geduid als het einde van een era. Met Nadal (37) in de lappenmand, Federer gestopt en Djokovic onderweg naar zijn 37ste verjaardag, is dat geen al te rare voorspelling.

Het mannentennis komt uit een ongeziene periode van hoogconjunctuur met epische duels tussen de drie groten. Alcaraz (2), Sinner (4), Zverev (6), Tsitsipas (7) en Rune (8) tikken ook een aardig balletje weg én – niet onbelangrijk – hebben een x-factor, maar ze zijn verre van de magneten die hun voorgangers waren. In die top tien staan ook illustere figuren als Andrej Roeblev (5), Hubert Hurkacz (9), Alex de Minaur (10) en ook dus Daniil Medvedev (3).

Hij is de meest stabiele tennisser na de grote drie, maar zijn x-factor is nul. Zijn metronoomtennis is af en toe geniaal maar inspireert niet. Medvedev straalt ook geen topsport uit. Opvallend, toen hij in militaire dienst moest, werd hij afgekeurd voor gezondheidsproblemen.

Hij is 1m98 dat wel, en geen gram vet, maar hoegenaamd geen atleet als Alexander Zverev, die hij na een 0-2 achterstand vrijdag in de halve finale in de drie daaropvolgende volgende sets genadeloos afslachtte. Ook meer een sater dan een godheid met die luizige plukjes haar die maar geen baard willen worden en die kaalplekken die schreeuwen om een pet. Medvedev ziet eruit alsof hij tennis alleen kent van elke dag twintig uur op de PlayStation te spelen.

Dat is schijn, een soort asportieve mimicry die de tegenstander op een dwaalspoor brengt. Er schuilt wel degelijk een atleet onder die vermomming. Zijn onwaarschijnlijke mentale sterkte alleen kan niet volstaan om dat niveau te halen, al horen daar soms spelletjes bij om de tegenstand uit zijn concentratie te halen. Jannik Sinner bleef er alvast stoïcijns kalm bij toen de Rus na het verlies van de derde set plots weer eens naar de kleedkamer moest.

Welke kant het ook uitgaat met de huidige top tien, het mannentennis staat zonder de grote drie voor een tocht door de woestijn. Sinner en Alcaraz hebben de grootste kansen om de nieuwe Djokovic en Nadal te worden. Een nieuwe Federer is voorlopig niet in zicht.