Voetbalwet

De Brugse Hunnen hebben hun onzalige plan laten varen om het Anderlechtse inreisverbod aan te vechten bij de Raad van State, dat op aanraden van hun meester Tafelspringer. Die heeft na het lezen van deze rubriek wellicht twee keer nagedacht: nog eens een mediatieke nederlaag, neen, beter niet.

De verzamelde Brugse supportersclubs schreven wel een brief waarin ze zegden nog steeds “ten zeerste verbolgen” te zijn over de beslissing van de Anderlechtse burgemeester. Kijk eens aan. Een week geleden sloegen ze na de bekerwinst nog Marokkanen in elkaar. Dat was in hun staat van opperste geluk en nu, diep ongelukkig, schrijven ze een brief. Wie durft nu nog te zeggen dat de mensheid er niet op vooruit gaat?

Er is nog wel wat nodig om die vooruitgang in en rond het voetbal te bestendigen, maar daar wordt werk van gemaakt. Zegt men. Zo zaten Lorin Parys, CEO van de Pro League, en Bernard Quintin, minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken, deze week samen. Na het racistische geweld in de marge van de bekerfinale zal de voetbalwet worden aangepast.

Noch Parys, noch Quintin is te vertrouwen. Parys is een ex-politicus met een job in de privé, wiens handen en voeten gebonden zijn en die zijn woorden moet wikken. Parys zal nooit tegen het voetbalbestel ingaan en het voetbalbestel nooit tegen de hooligans.

Quintin lijkt oprechter, maar die is van MR en zijn grote baas is voorzitter van voetbalclub Francs Borains. Dat is dan weer de club die bij gebrek aan eigen vermogen volgend jaar in de tweede klasse begint met een puntenaftrek, een gevolg van het Football First-plan van Parys. Dat is heel slecht gevallen en zoals we inmiddels weten valt op een nijdige Georges-Louis Bouchez geen peil te trekken.

De voetbalwet wordt strenger, maar hoe vaak hebben we dat al gehoord? De boetes voor ‘uitspattingen’ worden verhoogd. Alleen al het woordgebruik wijst niet onmiddellijk op urgentie. Er komt een centrale databank met alle stadionverboden, wat ook al een paar keer op tafel lag. Ten slotte zou vingerafdrukscan of gezichtsherkenning worden gebruikt bij het binnenkomen van het stadion. Minister Quintin vond nog dat de profclubs meer werk moeten maken van de identificatie van onruststokers op de tribune. Blijven dromen, mijnheer de minister.

De clubs verbergen zich achter hun stewards, die zich verbergen achter beperkte controlemogelijkheden. De realiteit is dat de clubs en al helemaal hun fans-met-een-hesje genaamd stewards geen zin hebben om in te gaan tegen hun harde kern. De clubs omdat die trouwe harde kern voor de sfeer zorgt in een stadion en ze die als abonnee niet kwijt willen. De stewards omdat ze geen blauw oog of erger willen riskeren na een te doortastende controle.

Zou Quintin de problematiek kennen van het dopinggebruik in het wielrennen van de jaren negentig? Het wielerbestel dacht toen ook dat ze het beter zelf konden controleren en indijken. Daar kwam niks van in huis. Pas toen van bovenaf beperkingen werden opgelegd en politionele controles werden opgevoerd, werd doping het marginale fenomeen dat het vandaag is.

Voor de problematiek van het hooliganisme en die kleine horden hersenlozen die de rest van het voetbalpubliek gijzelen is er niet eens een internationale instantie zoals het Wereldantidopingagentschap nodig. Gewoon op nationaal vlak enkele maatregelen opleggen, afdwingbaar maken met flink hogere boetes en de kous is af.

Een eerste stap zou kunnen zijn om tijdelijk geen uitsupporters meer toe te laten. Dat heeft geen enkele club graag. Niet de bezoekende clubs, maar ook niet de meeste thuisclubs die nu al hun stadions niet vol krijgen. In tweede instantie kijk je dan hoe de ordehandhaving verloopt zonder uitfans en wat de normale politiebezetting is bij een wedstrijd met alleen maar thuis- en neutrale fans.

Als dat een beetje loopt, probeer je opnieuw via de huidige combiregeling uitfans toe te laten voor wie dat wil. De meerkosten voor de politie (inzet van paarden, waterkanonnen en bottinekes met schilden) factureer je door aan de bewuste clubs.

Minister Quintin liet deze week dat ballonnetje van doorfacturering ook al op. Het voetbalbestel zat snel op het paard. Beveiliging is een overheidsopdracht en wij zijn al een van de zwaarst belaste landen ter wereld, luidt dan het populistische argument. Klopt, behalve voor het voetbal. Dat krijgt voor zijn zakenmodel van mensenhandel jaarlijks voor ongeveer 200 miljoen euro lastenverlagingen en belastingvoordelen. Een extra factuurtje van 11 miljoen kunnen ze probleemloos onder elkaar verdelen.