De messias

Op 28 februari van dit jaar overwon de Franse wielrenner Paul Seixas de Côte de Saint-Romain-de-Lerps (6,9 kilometer aan gemiddeld 7,2 procent) in 16 minuten en 28 seconden. Hij deed daarmee 35 seconden beter dan in oktober, toen ze die helling ook over moesten voor het Europese kampioenschap.

Dat werd gewonnen door Tadej Pogacar, die toen de helling 35 seconden sneller opreed dan de eerste achtervolger, Seixas. Als u goed hebt opgelet bij dit vraagstukje uit de lagere school, dan weet u wat er nu komt: Seixas reed op 28 februari even snel bergop in de Faun-Ardèche Classic als Pogacar een paar maanden eerder. Seixas werd daar overigens niet tweede maar derde. Ene Remco Evenepoel zat er nog tussen.

Volgens de grote Franse ziener en relict uit vervlogen tijden Marc Madiot was het duidelijk: “Ik denk dat Seixas de uitverkorene is. Hij is voor Frankrijk de langverwachte die de Tour kan winnen. Hij is in dit opzicht de messias; hij werd verwacht.”

Als Seixas effectief de (nieuwe) messias is, dan is zijn plaats ergens in het Midden-Oosten, maar misschien is dat geen zo goed idee. Net als de originele Messias zou deze messias op wielen goed mogelijk aan een kruis kunnen belanden, aan dat van de onvervulde potentie deze keer.

Volgens een aantal media zou Seixas op weg zijn naar het Midden-Oosten. Niet naar Galilea of Judea, maar naar Abu Dhabi; niet per ezel, maar in de businessclass van Emirates. Patrick Lefevere had dat ook gelezen en maakte zich daar in zijn wekelijkse column druk over. Hij sleepte er wel wat oud zeer bij om zijn punt te maken. De sportief manager van UAE vond hij een beetje geil aan het worden. Die was vergeten vanwaar hij kwam. Alsof dat in deze kwestie ertoe deed dat Lefevere hoogstpersoonlijk Joxean Fernández ‘Matxin’ weer boven water had gehaald. De man heeft de Arabieren naar de top van de wielervoedselketen gestuwd. Hallelujah of alhamdulillah, zo u wilt.

Lefevere had natuurlijk wel een punt als hij meent dat een verhuis van Seixas naar UAE Team Emirates-XRG zowat het slechtste is wat het wielrennen en Seixas zelf zou kunnen overkomen.

Seixas zou, zo wordt gezegd, met gemak burgerlijk ingenieur of arts kunnen worden. Die moet dus over een gezonde dosis analytisch vermogen beschikken. De enige plus voor Seixas zou zijn bankrekening kunnen zijn: 5 miljoen euro of meer per jaar is zakgeld voor die olie- en gassjeiks. Als het zijn bedoeling is om met één klapper binnen te zijn, allez-y.

Als het de bedoeling is om gestaag beter te worden en op termijn een gooi te doen naar die ene gele trui op de Champs-Élysées, waar Frankrijk al 41 jaar van droomt, dan is dat geen goed idee. Evenmin als het de bedoeling is om in eigen land de bijna-goddelijke status te bereiken.

Het boompje Seixas uit de Franse klei trekken en transplanteren naar de woestijn van UAE zal nefast zijn. Er is misschien meer licht, maar het boompje zal nooit kunnen wortelen zoals het hoort.

Het boompje moet ook nog bewijzen dat het een boom kan worden, want behalve die Faun-Ardèche Classic, ereplaatsen en mini-exploten zoals het proberen volgen van Pogacar in de Strade Bianche staat er nog niet te veel op zijn palmares. Zoals analist Jan Bakelants aanstipte: Evenpoel was 19 toen hij al de Clásica San Sebastián won.

De loononderhandelingen tussen de clan-Seixas en Decathlon-CMA CGM zouden voorlopig zijn opgeschort, maar dat betekent niks. Wat niet is of niet meer is, kan zo worden hervat. De zakken van Decathlon zijn misschien niet zo onmetelijk diep als die van de sjeiks, maar toch diep genoeg om de schaapjes van Seixas nu al op het droge te krijgen.

Waar het Seixas om te doen zal zijn, is een beetje het verhaal van Evenepoel de voorbije jaren bij Soudal-QuickStep. Krijg ik een een ploeg die mij kan bijstaan in de wedstrijden waarin ik hoop te winnen?

Waar het Seixas vooral zou moeten om te doen zijn, is zijn ontwikkelingstraject en wie hem daarin moet sturen. Met andere woorden: welke ondersteuning krijg ik en hoe gaan we dat verstandig aanpakken? Dat begint bij trainingswetenschap, dan voeding, over recuperatie, het programma tot en met de communicatie in het wielergekke Frankrijk.

Als Seixas zo slim is als men beweert, gaat hij niet weg bij Decathlon. Als ze bij UAE een hart hebben voor hun sport, laten ze Seixas voorlopig waar hij is. Het manneke is 19, heeft nog niks bewezen behalve dat hij veel talent heeft, en ze zitten daar al met een monster als Pogacar.

De Sloveen is 27, vertoont geen spoortje van sleet en is nog niet verzadigd. Laat het boompje Seixas voorlopig groeien in Lyon. Pas over een paar jaar weten we of het een boom wordt en als Pogacar er klaar mee is, pakweg op zijn 32ste, is Seixas nog maar 24.