Column Systeemfout over WK wielrennen in De Morgen van maandag 25 sep 2017

Systeemfout

Zesde. Kan gebeuren. Greg en Phil valt weinig te verwijten. Die mannen hebben dit jaar al hun stinkende best gedaan in grote wedstrijden en er ook twee van gewonnen. Oké, telkens tegen een afgeslankt peloton kanshebbers, ‘Roubaix’ nog meer dan ‘Vlaanderen’, maar veel van hun collega’s zouden een arm geven om zo’n monument te winnen.

Dit WK is anders wel volledig de mist ingegaan voor de Belgen. Dat kan een keer gebeuren. Een keer? De laatste vijf jaar stond de grootste kleine wielernatie – dat zijn wij, België – nooit meer op het podium, behalve dan in Doha vorig jaar met de afscheidnemende Tom Boonen. Voor de rest was het negende in 2013 (Gilbert), vijfde en zevende in 2014 (Greg en Phil), tiende in 2015 (Phil), dan Boonen en gisteren weer zesde, maar behoorlijk kansloos zoals al die andere keren.

Weinig hellingen, veel hellingen, helemaal geen hellingen, kasseien of geen kasseien, regen, wind of mooi weer, in de belangrijkste wedstrijd in september geven de Belgen niet thuis. Belgen zijn nochtans eind februari al top want dan wordt met de Omloop Het Nieuwsblad het WK navelrijden georganiseerd en de Belg die wint moet de volgende tien jaar niet meer werken. Vervolgens worden onze Belgen weggereden in Milaan-Sanremo, en dan komen alle kasseiklassiekers. Ook daar: wie wint, heeft zijn schaapjes op het droge.

Daarna wordt weer voor echt gekoerst in de Amstel en de Ardennen maar aan die onnozeliteiten hebben wij geen boodschap. Vervolgens de grote rondes. De klassering interesseert ons niet en dus kiezen we onze ritten uit. In Italië en Frankrijk lukte dat niet. In Spanje in de Vuelta wonnen we wel drie ritten.

We kunnen pech hebben gehad op dit WK, maar misschien is er meer aan de hand. Geen land of regio heeft een grotere dichtheid in wielertalent dan België, c.q. Vlaanderen. Bij ons krijgen kinderen een koersfiets, ook als ze daar niet om vragen. Een beetje zoals de Oostenrijkse peuters op skietjes worden gehesen van wanneer ze kunnen lopen.

In tegenstelling tot de Oostenrijkers die met hun talent het skiën van bij de jeugd tot de seniors domineren, worden wij weggeblazen bij de jeugd. Het beste resultaat op de laatste vijf WK’s van onze beloften, opgegroeid in de meest competitieve omgeving ter wereld, is een vierde plaats van Tiesj Benoot in 2014.

Resultaten bij de jeugd zijn geen garantie voor de toekomst en daarom wordt hier ook niet verwezen naar de juniores. Resultaten bij de U23 zijn wel relevant want dat is de post-formatie, dan kan je talent verknoeien of laten groeien en raad eens waar wij goed in zijn?

Onze jeugd wordt van bij de aspiranten de kop zot gemaakt met de Kwaremont, de Paterberg en met de weide van de Koppenberg of de bultjes van de Pyfferoens in Ruddervoorde. Koersen op kasseien of in een zompige wei is onze core business. De Ronde van Vlaanderen winnen is onze ultieme droom. Of Parijs-Roubaix. Of de Superprestige.

Wielerbanen? Als het sneeuwt. Tijdrijden? Doen we niet aan mee. Bergop rijden? Er is een mooi klimproject van de wielerbond maar het is te weinig. Bij ons groeien wielrennertjes aan bomen maar van het moment dat ze er af vallen, zijn ze misvormd. Nederland is dubbel wereldkampioen ploegentijdrit en wereldkampioen individuele tijdrit en wereldkampioen bij de vrouwen. Dat is vier keer goud.

België, Vlaanderen dus, heeft niks en dat is het gevolg van een compleet achterhaalde wielercultuur, inmiddels zelfs een systeemfout. Als er eens een Belgische renner bij de wereldtop aansluiting vindt, is dat toeval. Greg Van Avermaet was een doelman die ging koersen en Philippe Gilbert is die ene Waal die met een koersfiets kan rijden. Tijdens de live van de profs kwam de NOS-radiocollega bij Christophe Van de Goor op bezoek om het hoe en waarom van het Oranje succes uit te leggen. Gio Lippens verwees naar de Rabobank-opleiding.

Opleiding is hét sleutelwoord. Opleiding door gekwalificeerde coaches, trainers en begeleiders, maar die hebben wij niet. Wij nemen vriendjes mee in de begeleiding en stellen jonge, brave, volgzame vriendjes aan als bondscoach. Sommige bondscoaches moeten geen training geven, dat klopt, maar het is wel een behoorlijk zwak signaal als de top van je trainerspiramide nooit verder is geraakt dan initiator wielrennen.

De bondscoach van de Nederlanders en eerder sporttechnisch directeur, Thorwald Veneberg, is ex-prof en studeerde af als bewegingswetenschapper, met een scriptie over faalangst. Een scriptie wil ik onze Belgen niet aandoen. Een trainer A-cursus ook niet want die hebben ze nog maar pas. Tel gewoon hoeveel bondscoaches in alle wielerdisciplines, van de jeugd tot de profs, een trainer B-diploma hebben. Eén? Geen?

COl-Systeemfout