Column WAT WAS ER VAN DE SPORT op demorgen.be 8 sep 2014

Paniek op de sportredactie in een voetballoos weekend

Wat was er van de sport? Blijkbaar niet veel, dit weekend. Voetbalgedepriveerd wist De Zevende Dag niet van welk hout pijlen maken. En wie er zijn twaalfjarige – ongetwijfeld zeer getalenteerde – knul op televisie laat uitleggen hoe goed hij wel niet is, heeft een steekje loszitten, zegt hij.

Er was geen voetbal dit weekend en er is ook geen voetbal dinsdag. Normaal hadden de Rode Duivels dan moeten spelen in en tegen Israël, maar aangezien daar een paar weken geleden nog raketten heen en weer vlogen, is dat partijtje afgelast. Gevolg: de media met de handen in het haar en De Zevende Dag nog het meest van al. Paniek maakte zich deze week meester van de jongens en meisjes van Sporza, want wie moesten ze nu uitnodigen in het sportblok?

Men had het kunnen hebben over het WK volleybal, over de Vuelta alsnog – met de wonderbaarlijke regeneratie van de salamander Contador of het motortje van Hesjedal – over de sequellen van de coulissenstrijd bij de voetbalbond, maar dat is allemaal veel te moeilijk want het is zondagochtend en dan is een derde van de schaarse kijkers …, nog een derde … en dat andere derde kijkt voor de politiek of uit verveling. (Te vervolledigen door uzelve.)

En ik keek louter toevallig, om te checken waar en hoe ik de US Open finale van de mannen zou kunnen opnemen. Ik ben blijven kijken. Omdat het goeie tv was? Neen, dat was het niet. Het was het middagje non-sport, met alle respect. Laten we wel wezen, ik kan geen van de drie sporten beter dan de jongens die op ons werden los gelaten en dat geldt voor de meesten onder ons, maar dat is niet de norm. De norm is ook niet “het is een goed verhaal”. Niet alles wat we zelf niet kunnen en een goed verhaal is, moet op tv komen.

Het begon met Fabrice Mels. Niks tegen die jongen. Hij is wereldkampioen geworden, en op een mountainbike nog wel en dat is nogal wat. Meestal toch. In zijn specifiek geval is het jammer dat Eliminator geen olympisch nummer is en dus in de rangorde der sporten en specialiteiten helemaal achterin staat. Er is maar één relevant WK mountain bike en dat is de cross country.

De rest is vooralsnog bezigheidstherapie of circus. Als Eliminator, BMX-en op mountainbikes, ooit olympisch wordt, wees er dan maar zeker van dat we niet meer meetellen, zoals in het WK cross country en de BMX. Bij dat soort feel good-verhalen, past een sterretje, doorverwijzend naar de waarschuwing: “Opgepast, wij Vlamingen zijn specialist in wereldkampioen worden in disciplines die niet veel voorstellen”.

Vervolgens kregen we Kristof Allegaert, een aardige man die koers had gereden en wel van Londen naar Istanbul, 3.400 kilometer. Wie daar zin in heeft, zal ongetwijfeld over een goede conditie bezitten maar is het in de bovenkamer nog wel oké is als je daar wil aan beginnen? Dat leek geen probleem met deze man, maar dan nog moet je je als redactie de vraag stellen of dat soort beproevingen wel op televisie moet komen. Het grote dopingprobleem van het wielrennen is precies ontstaan uit de fysieke overbevraging van de fietsende mens. Derhalve was een beetje duiding/kritiek/doorvragen op zijn plaats geweest.

Nu goed, Allegaert had een coherent verhaal en leek verder gezond. Clementie voor hem, maar het is te hopen dat hij geen golf Istanbulfietsers warm heeft gemaakt. Gelukkig was het een mooie nazomerochtend en zullen de meeste potentiële gegadigden wel op hun fiets hebben gezeten.

Dat hadden we beter ook gedaan; het had ons een hartverlamming bespaard. Want na Allegaert was het de beurt aan Dean Vandewalle, 12 jaar (twaalf!) en door De Zevende Dag als topsporter neergezet. Een leuk jongetje met lang blond haar en een ongetwijfeld door O’Neill gesponsorde bril. Een surf boy, zo weggelopen uit Baywatch Kids.

Dean is een heel goed surfertje, dat vroeger in Gent woonde, maar daar zijn geen golven en daarom verhuisden hij en zijn familie naar Costa Rica. Daar is hij ook niet vaak, want hij reist de wereld rond. Dat naast een beetje talent in dat soort lifestyle sporten de discriminerende factor in de eerste plaats de dikte van de portemonnee van pa is, daar ging het niet over want op zondagochtend moet het verhaal leuk blijven.

Nooit gedacht dat ik dit zou schrijven: gelukkig is er volgende week weer… voetbal. Zelden leuk.

Isthmolysis

NOG BETER OP DE SITE, MET FILPMJES
http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/2043226/2014/09/08/Wat-was-er-van-de-sport-Paniek-op-de-sportredactie-in-een-voetballoos-weekend.dhtml

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s