Column ‘Tamme Pony’ in De Morgen van 24 juni 2014

TAMME PONY

In de nacht van zondag op maandag waren we halfweg in het toernooi: 32 van de 64 wedstrijden zijn gespeeld en elk team kwam twee keer aan de bak. Er is 2,9 keer gescoord per wedstrijd. In de wedstrijden met de Belgen lag dat gemiddelde bij 2, maar dat hebben we gemerkt.

Al bij al is dit gaandeweg een aantrekkelijk toernooi geworden. Weinig wedstrijden op slot – tenzij die van de Rode Duivels – en prettig heen en weer gaand. De groep waaruit de tegenstander van de Rode Duivels voor de achtste finale komt, speelt het aantrekkelijkst. Ghana is dé sensatie maar de kans dat ze na donderdag vroegtijdig naar huis kunnen, is inmiddels wel levensgroot.

Vincent Kompany heeft gelijk. Het toernooi begint nu pas voor de ploegen met ambitie. Er is maar één klein probleem: van de andere ploegen met ambities hebben we al kunnen zien dat ze kunnen voetballen, van België nog niet, op enkele schaarse flitsen na. Verbazingwekkend, met al die atleten in de ploeg, hoe traag de Rode Duivels voetballen. Tegen Rusland kwam de topsnelheid van alle Belgen voor rekening van Daniël Van Buyten. Dan weet je het wel.

Waarschijnlijk is het probleem van de Rode Duivels meervoudig, maar toch simpel.

1. We hebben geen vleugelbacks: meer in het bijzonder, we hebben geen echte vleugelbacks die gewend zijn op te rukken en het spel mee te maken. Die ene die dat wel min of meer in zich heeft – Alderweireld – hangt wellicht aan een ketting omdat het vertrouwen in de verdediging niet optimaal is.

2. Onze spits die twee wedstrijden begon, loopt niet. Divock Origi loopt daarentegen wel en als hij er overmorgen in staat tegen Zuid-Korea, zal er wellicht uit een ander vaatje getapt worden. Tegen Rusland sprintte Lukaku 24 keer in goed 57 minuten. Origi stond de resterende 37 minuten in het veld en sprintte 26 keer. Origi had slechts 200 intensieve meters minder. Hij moet er in. Punt uit. Of Romelu moet nieuwe batterijen.

3. Na 1. en 2. luidt de conclusie dat alle impulsen van die vijf andere jongens moeten komen, onder wie de middenvelders. Dat middenveld kan wat hebben, is misschien in potentie het beste van het hele toernooi, maar dat maakt het de tegenstander ook makkelijk om de Rode Duivels vast te zetten. Hopelijk is dat nu verleden tijd. Inmiddels is België niet langer het ‘dark horse’, maar eerder een tamme pony, aldus de Engelse pers. Kan een voordeel zijn.

Men maakt nu omgekeerd heel veel theater van de Noord-, Midden- en Zuid-Amerikaanse ploegen die in een bijzonder hoog tempo spelen. Dat kan kloppen, maar de cijfers spreken dat toch gedeeltelijk tegen. Chili en Duitsland lopen elke wedstrijd ongeveer evenveel (116 kilometer) waarvan allebei ongeveer 30 intensieve kilometers. De Chilenen hebben dan wel weer meer korte sprints, maar dat heb je nu eenmaal met die korte beentjes. Lange mensen kunnen even hard lopen als kleine mensen, maar het ziet er niet altijd snel uit.

Sowieso lijkt het redelijk onwaarschijnlijk – en als ik mij vergis moet u vooral massaal gaan tweeten dat ik er niks van ken – dat die Zuid- en Midden-Amerikaanse ploegen dat gejaag en gejakker over heel dat veld nog lang zullen volhouden. Sowieso wordt vanaf de derde wedstrijd de fysieke conditie de onderscheidende factor nummer één. Na het eeuwige geluk, uiteraard.

HANS VANDEWEGHE

Copyright © 2014 De Persgroep Publishing. All rights reserved

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s