Column Oranje ? in De Morgen van 19 juni 2014

ORANJE ?

De Morgen – 19 Jun. 2014

 

Eerder dit toernooi had ik na Spanje-Nederland (1-5) een vraag gesteld, en gisteren is ze beantwoord. Was Spanje zo zwak, of Oranje zo sterk? Oranje was in die openingswedstrijd wellicht niet zo sterk als het wel leek, en dat is na de wedstrijd van gisteren wel heel beleefd gesteld.

 

Die Spanjaarden in hun voorbereiding op de wedstrijd tegen Chili, zouden die hebben gekeken? Wellicht wel, want ze moeten nog tegen de Aussies. Was ik een Spanjaard, ik had de tv dichtgegooid of de PlayStation opgezet. Na een half uur hebben die zich vast afgevraagd hoe zij in godsnaam vijf goals hadden binnengekregen tegen dat zootje stuntels in blauw met oranje cijfertjes.

 

Zoals Jan Mulder zich afvroeg, stel dat gisteren kort na de middag iemand van Mars was geland in Brazilië, toevallig in Porto Alegre in het Estádio Beira-Rio, en je had hem uitgelegd dat dit een wedstrijd was van een heel goed team dat de wereldkampioen had vernederd tegen een team met niet al te veel ambities, hij had ze nooit uit elkaar kunnen halen.

 

We gaan er maar even van uit dat een Marsmannetje een man is, en had je hem vervolgens gezegd dat dit spel het populairste vermaak was op de planeet, hij had zich op slag in zijn ruimteschip opgesloten. Maar na een uur zouden die Spanjaarden de tv wellicht weer hebben opgezet en hebben gezien dat die Nederlanders een 1-2 met tot dan kansloos spel zo maar ombogen in 3-2 en vervolgens kans na kans kregen om de zaak af te maken. Ze zouden er niks van begrepen hebben, en het Marsmannetje nog minder.

 

Je vraagt je af of Willem-Alexander en zijn Máxima begrepen hebben wat daar gisteren gebeurde. De penaltyfase van de Australiërs hebben ze vast gesnapt. Hoe die Australiër de bal tegen de hand van een verdediger trapte, was copybook hockey, waar men ook prijs heeft als men de onderdelen van de tegenstander raakt binnen een vooraf afgebakende zone, weze het een halve cirkel of een rechthoek.

 

Wat is dit toch een vreemd WK. Er is in die eerste wedstrijden tot en met deze van Nederland precies drie keer per wedstrijd gescoord. Over dezelfde periode vier jaar geleden was dat twee keer. Dat lijkt misschien niet veel verschil, een 1-1 of een 2-1, maar er is dus haast vijftig procent meer gescoord.

 

Waaraan ligt zoiets? Het weer? Meer dan de helft van de wedstrijden wordt gespeeld in de Braziliaanse winter en dat is een mooie lentedag bij ons. Het was in Zuid-Afrika niet anders.

De bal? De Brazuca floddert zo niet, althans daar horen we niks over. De Jabulani, dat was een flodderaar, maar hij ging er de helft minder in.

De spelers? Misschien. Wat was er gisteren met die Matt Ryan van Club aan de hand? Wijd open blik op een niet al te makkelijk, maar ook niet echt moeilijk schot van Memphis Depay, en er toch naast grabbelen. De arme jongen heeft zich in twee wedstrijden al meer moeten omdraaien dan in een half seizoen Club Brugge.

 

Ondanks de overwinning, ondanks de inderhaast ingevoerde 4-3-3 en de verdienstelijke Depay, is dit Nederland kansloos voor een verder verblijf op dit toernooi. In veertig jaar Oranje triomfen en rampen, maar meestal wel triomfen, is er nooit een Nederlandse selectie geweest met minder voetballend vermogen dan wat gisteren de eerste 60 minuten op het veld stond. De verdedigers zijn om te huilen, zo slecht dat die voetballen. Het is te hopen dat Louis net als Marc nog wat op de bank achter de hand heeft.

 

HANS VANDEWEGHE

 

Copyright © 2014 De Persgroep Publishing. All rights reserved

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s