Na BEL-JPN: Gouden wissels redden gouden generatie in De Morgen van 3 juli 2018

Gouden wissels redden gouden generatie

Wat Berezina voor Napoleon was en Stalingrad voor Hitler, werd Rostov-aan-de-Don bijna voor Roberto Martínez. De gouden generatie, jong, sterk, groot en getalenteerd, kon pas in blessuretijd een stel oude Japannertjes afserveren.

Zoveel overmoed en we waren er weer ingelopen. Een collega en ik hadden bij het begin van de wedstrijd booking.com gecheckt voor Kazan vanaf donderdag. Het vliegtuig was al half betaald door BCD Travel, alleen logies kon nog een probleem zijn. Met de Mexicanen eruit, zouden wel kamers vrijkomen en dat bleek ook. Genoeg hotels, maar voor alle zekerheid zouden we boeken vanaf een 3-0 en bij een 2-0 met nog een kwartier te gaan.

Restitutie kennen de Russen niet en aan de rust keken we elkaar aan en besloten pas te boeken na de wedstrijd. Er was dat voorgevoel. Het liep wel in de eerste helft, maar de Japanners konden er ineens ook wat van.

Dat het geen avondwandeling langs de oevers van de Don ging worden, bleek al heel snel. Normaal ook, als je het verloop van het toernooi nagaat. België had één rare wedstrijd tegen Engeland B die nergens om ging, en had ook nog eens tegen twee zwakkere tegenstanders nauwelijks moeten voetballen. Met dien verstande dat Tunesië misschien de beste ploeg was die ze tot nog toe in Rusland hebben ontmoet, maar de Tunesiërs moesten aanvallen en liepen al snel op het mes van de Belgische counter.

Bevliegingen

Dat hadden de Japanners goed bestudeerd en dat zou hen niet overkomen. Ze stoorden hoog, soms zelfs heel hoog tot bij Courtois, om dan weer in blok terug te vallen, daartoe soms verplicht door bevliegingen van de Rode Duivels. Zo waren er twee keer vijf minuten waarin Japan alleen maar kon denken aan het redden van de meubelen, maar waarin doelman Eiji Kawashima nooit echt in gevaar kwam. Vincent Kompany was nog het dichtst bij een doelpunt, toen hij aan de tweede paal als een acrobaat kwam ingevlogen maar de bal niet goed raakte. Verheugend nieuws wel: hij blesseerde zich daarbij niet.

Neen, Japan was niet gekomen om zich te laten slachten en als je de basiself van dat team ziet, dan weet je dat er kwaliteit in schuilt. Eén speler uit de Japanse competitie met twee uit Spanje, twee uit Frankrijk, vier uit Duitsland en een sterke verdediger van Galatasaray uit Turkije.

De eerste vijftien minuten wonnen de Japanners op punten, maar daarna was het België dat het tempo bepaalde. Toch was Japan op het einde van de eerste helft heel dicht bij een doelpunt toen Courtois een verlengde bal door handen en benen liet glippen. Wellicht was dat doelpunt door de VAR als buitenspel afgekeurd, maar een opsteker was die actie niet.

Bijna knock-out

Tien minuten ver in de tweede helft was er van een hotel boeken geen sprake meer. Eerst miste Jan Vertonghen zijn interceptie op een pass van Gaku Shibasaki van Getafe, waardoor hij de achter hem doorgelopen Genki Haraguchi van Fortuna Düsseldorf niet meer durfde aanvallen. Die kruiste voorbij Courtois.

Een minuut later knalde Eden Hazard op de paal. Zou dit het avondje worden van de wet van Murphy? Jawel, maar of het de schuld is van Murphy dat een onkennelijke Kevin De Bruyne geen druk zette op de in Spanje spelende Takashi Inui toen die voor de zestien zijn schot kon plaatsen, is toch maar de vraag. Het stond in elk geval 0-2 en België leek KO. Martínez moet de daaropvolgende minuten vol afgrijzen hebben ondergaan. Het ene balverlies na het andere en de Japanners nog gretiger dan daarvoor. Tussendoor kopte Lukaku wel nog voorlangs, maar het Belgische spel was steriel. En dan vanuit het grote niets kopte Jan Vertonghen verkeerd op een hoge bal en die dwarrelde achter Kawashima in het doel, een verdwaalde kopbal die in geen honderd jaar nog voorkomt. Die 1-2 was overigens niet onverdiend.

Dan toch De Bruyne

Daarop haalde Martínez een ook al onzichtbare Dries Mertens naar de kant voor Marouane Fellaini en mocht Nacer Chadli invallen voor Yannick Carrasco, die te vaak werd voorbijgelopen door Japanners. Het Belgische niveau bleef niet om over naar huis te schrijven, maar op een voorzet van Eden Hazard kopte Marouane Fellaini, die het surplus van 5 centimeter gemiddeld was komen opkrikken tot 6 centimeter, de 2-2 binnen.

Dat die lengte het verschil zou moeten maken en niet het voetbal over de grond, want daarin waren de Japanners de evenknie, was inmiddels duidelijk. Kawashima pakte nog gemaakte doelpunten van Chadli en Romelu Lukaku. Courtois deed hetzelfde op schoten en zo stevende deze al bij al spectaculaire wedstrijd af op verlengingen.

En dan gebeurde wat niemand nog had verwacht en zeker de Japanners niet. Courtois rolde de bal naar De Bruyne die een half veld overstak – zijn enige goeie actie ongeveer zo leek het wel – en Thomas Meunier bediende. Die zette de bal voor, Romelu Lukaku had eerst een gat getrokken en liet de bal lopen en Nacer Chadli redde zijn tweede vaderland met een perfecte inschuiver (3-2).

Goed gedaan? Neen, dit was slecht en als België in die veldbezetting met die intensiteit vrijdag Brazilië (niet) aanpakt, kunnen we aan de rust de terugvlucht boeken.

 

20180703_De-Morgen_p-14-15-mail