Column over Overmars in De morgen van zaterdag 26 maart 2022

Overmars

Rusland heeft zich in extremis kandidaat gesteld voor het Europees kampioenschap van 2028. En, zo lieten de Russen uitschijnen, als dat van 2028 niet kan – om welke reden dan ook, bijvoorbeeld dat ‘dingetje’ nu met Oekraïne – no worries, het EK van 2032 mag ook. Die plannen komen recht uit de koker van de FC Kremlin.

Gek van sport enerzijds en anderzijds Europa maar wat graag op de zenuwen werken, het vindt elkaar in deze kandidatuur. Het parallel universum van Poetin en dat van het voetbal kruisen elkaar wel vaker. De UEFA heeft de kandidatuur van de Russische voetbalbond alvast niet onmiddellijk verworpen.

Van een andere orde, maar zich evengoed afspelend in een parallel universum, was de aanstelling deze week van Marc Overmars als directeur voetbalzaken van Antwerp FC. Dat was een combinatie van onbeschaamdheid, wereldvreemdheid, arrogantie, agressie en je-m’en-foutisme in de overtreffende trap.

Niet iedereen in de sport is het daar mee eens. Deze week belde iemand uit een andere sport om mij de mantel uit te vegen over iets wat ik had gezegd en hoe (verkeerd) dat de media had gehaald. Hoe we uiteindelijk bij Marc Overmars uitkwamen weet ik niet meer, maar plots viel zijn naam. Die heisa was belachelijk, vond de man. Hijzelf kon met de hand op het hart getuigen dat ook mannen worden lastiggevallen, en wel door vrouwen.

Meer in het bijzonder moeders van sporters hadden hem gestalkt met expliciete foto’s en voorstellen. Daarom zat hij niet langer op sociale media. Ik probeerde eerst nog met een uitleg over situaties die niet te vergelijken zijn en daarna over machtsverhoudingen. Hielp niks. Vervolgens haalde ik het grof geschut boven in een repliek die zich laat samenvatten als ‘ik heb je hoog zitten als je het over je sport hebt, maar met je enge wereldvisie – die ik je verder niet ten kwade duid want dat is jouw schuld niet – zou ik je toch aanraden hierover te zwijgen’.

Er hielp geen lievemoederen aan, hij bleef maar foeteren op de sociale en de gewone media. Al-le-maal doorgeschoten, dat zijn we. Volgens de bedrijven die geen sponsor meer willen zijn van Antwerp FC, is niet de publieke opinie doorgeschoten, maar wel de club. Meer in het bijzonder voorzitter Paul Gheysens, die iedereen in snelheid heeft gepakt. Met als gevolg die bijzonder ongelukkige persconferentie. Tenenkrommend, hoe slecht algemeen directeur Sven Jaecques antwoordde.

Een ongemakkelijke rol in de Overmars-vaudeville was weggelegd voor de nieuwbakken woordvoerder van Antwerp, Erwin Van den Sande. Die was nog het liefst opgegaan in het decor, maar dat lukte niet. Insiders monkelden. Diezelfde Van den Sande zat vorige zomer bij dat onzalig Facebook live-gesprek dat een eigen leven is gaan leiden als het Eddy Demarez-schandaal – de denigrerende commentaren op de Belgian Cats, weet u nog? Zonder zich te kunnen verdedigen, heeft hij van de VRT daarvoor een blaam gekregen. En is daarna vertrokken, van de regen in de drop.

Mijnheer de directeur perszaken had perfect kunnen voorspellen wat de reactie zou zijn op de lompe communicatie over mijnheer de directeur voetbalzaken. Die kwam hier op neer: ziehier Marc Overmars, kijk eens welke grote vis wij hebben binnengehaald. En van de kant van Overmars: ja, er is wat aan de hand geweest bij Ajax, maar laten we het daar niet meer over hebben. Als je zo dom bent, als club, als voorzitter, als eigenaar, als algemeen directeur, als perswoordvoerder, als directeur voetbalzaken, dan is deze heisa je verdiende straf.

Hoe had Antwerp het dan wel moeten aanpakken? Als de schrik bestond dat Marc Overmars misschien bij een andere club zou landen, dan hadden ze dat gesprek met hem in de beslotenheid moeten aangaan. Dat hij zich juridisch wilde indekken tegen schadevergoedingen door nog geen excuses te formuleren, ook goed. Eventueel hadden ze hem een contract kunnen laten tekenen, hem al eens de spelerskern kunnen laten doorlichten, profielen laten opstellen ter aanwerving en alvast de markt afschuimen. Overigens niet makkelijk, wat ze in Antwerpen van Overmars vragen. Als je gewend bent met Ajax te kopen in de speciaalzaak, begin er maar aan, je mandje vullen in de Wibra.

Zo hadden ze het moeten aanpakken: Overmars in stilte halen, hem laten werken in het verborgene, nadenken over een goed moment, een goed scenario en de juiste timing om het nieuws te brengen. En bovenal: de afhandeling van de hele affaire in Nederland afwachten, want je weet niet wat daar nog boven komt drijven. Bottomline is natuurlijk: bij slimme mensen met een minimum aan normen en waarden zou de naam Marc Overmars nooit zo snel op de radar zijn verschenen. En Overmars zelf had het best wat verder gezocht: Zenit St-Petersburg of Spartak Moskou, dat was nog iets voor hem geweest.