Column over CIRC-rapport op demorgen.be van maandag 9 maart 2015

De zin die het dopingrapport niet haalde (maar wel waar is)

 Ik zou een roundupje kunnen maken over de voorlaatste speeldag van de reguliere competitie in het voetbal. Of een ode aan Moses van Gent. Of aan Yves Lampaert. Of aan de Borlées. Maar ik zal het mij makkelijk maken en ik schrijf lekker een column over iets wat ik vandaag in de krant heb: het rapport van de CIRC, de Cycling Independent Reform Commission.

Het kan best dat ik bij het ontbijt vaststel dat ik de enige ben die het heeft, maar evengoed hebben alle collega’s dat rapport al en maak ik mij nergens druk om. Om eerlijk te zijn: ik maak mij er ook niet druk om (maar het zou wel leuk zijn als ik de eerste was), ik ben meer bekommerd dat het allemaal een beetje juist is.

Terwijl ik dit schrijf, loopt het tegen negen uur (op zondagavond) aan en een search naar CIRC op Twitter laat mij vermoeden dat het nog niet bij de Angelsaksische media is. Ze speculeren nog naar de bombshells. Vreemd.

De CIRC dus, de Cycling Independent Reform Commission, de commissie die het dopinggebruik in het wielrennen in kaart wil brengen en oplossingen aanreiken. Ik sta in hun rapport bij de ondervraagden en wel op pagina 227, tussen Damien Ressiot en David Walsh. De ene is van L’Equipe en de andere is van de Sunday Times. Voor alle duidelijkheid: ik heb dat rapport niet omdat ik ben ondervraagd. Hoe het wel in mijn mail is beland, vindt u het erg dat ik dit in het midden laat?

Aangezien dit een column is van bekentenissen: eigenlijk vond ik dat ondervraagd worden een hele eer. Ik bedoel maar: je hebt dan een pil van een boek geschreven over het fenomeen doping – weze het in het Nederlands – en dan zouden ze niet eens de moeite doen om met jou te praten? Dát was pas pijnlijk geweest en ik had al eens neen gezegd, toen de vraag was gekomen van special agent Jeff Novitzky van de Food and Drug Administration. Die zocht naar banden tussen de grote sportbobo’s van deze wereld (Verbruggen, Rogge) en Lance Armstrong en hij was getipt (ik denk door Ressiot) dat ik daar wel iets van kon weten.

Daar wist ik niks van en dat zaakje vertrouwde ik ook voor geen haar en al had ik maar al te graag lange Jeff eens ontmoet, ik heb mij verstopt achter mijn bronnengeheim als journalist. Maar de CIRC was andere koek. We konden ook aanbevelingen doen en ik heb mij twee dagen grondig voorbereid. Op woensdag 7 januari, tussen 14u30 en 15u30, was ik aan de beurt. Uiteindelijk heb ik drie uur later de verbinding verbroken en hebben we het hele dopingspectrum doorlopen.

Ze waren natuurlijk ook op zoek. We waren twee uur ver toen de vraag van één miljoen boven kwamen: “Wat weet u over dokter Gurt Lainders?”

“Geert Leinders?”, zei ik (de voormalige dokter van de Rabo-ploeg, HV), “He’s an okay guy. Nice man. Hij leeft een teruggetrokken leven in het Gentse waar ik hem wel eens zie zitten op een terras maar mij de moeite niet neem om hem aan te spreken. Hij associeert mij sowieso met doping en ik gun hem zijn rust. Hij is ook helemaal niet de dopinggoeroe waar hij wordt voor versleten, maar dat geldt ook voor Michele Ferrari, al wilt u dat natuurlijk niet horen. Al bij al denk ik wel dat Leinders is doorgegaan met het faciliteren of minimaal gedogen van dopingpraktijken, toen veel van zijn collega’s al een tijdje waren gestopt.”

De reactie van de ondervrager? “Hmmm. Interesting.”

Vervolgens werden andere namen van dokters gedropt en wist ik ineens waarom ze mij wilden horen. Al bij al was het een bijzondere ervaring. De mevrouw die mij interviewde en af en toe werd aangemaand om door te vragen door onzichtbare mensen in haar achtergrond, kende haar winkel en dat spreekt iets makkelijker.

Ik weet niet of de rest van mijn verhaal is blijven hangen. Soms denk ik van wel, als ik lees hoe ze de internationale wielerbond UCI prijzen om haar voortrekkersrol in de dopingbestrijding. Ze vroegen ook wat ik vond van Hein Verbruggen. “Fantastisch kerel, mooie momenten mee meegemaakt,” zei ik. “Maar zijn ruzie met WADA-baas Dick Pound is nefast geweest voor de perceptie van het dopingprobleem in het wielrennen en daarbij zijn Verbruggen en het wielrennen toch eerder het slachtoffer.”

Dat zinnetje heeft het rapport niet gehaald, maar dat had ik ook niet verwacht. Het is wel de waarheid, neemt u dat van mij aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s