Column De coëfficiënt in De Morgen van zaterdag 24 oktober 2026

De coëfficiënt

Een tijd geleden vroeg Langs de lijn, een sportprogramma op de Nederlandse radio, of ik mijn Belgisch licht wilde laten schijnen op de Europese coëfficiënt. En meteen ook wilde aangeven of en hoe de tweestrijd met Nederland leeft in en buiten het Belgische voetbalwereldje.

Dit declameerde ik: “Hebben wij in België aandacht voor de strijd om de Europese coëfficiënt? Vreemd antwoord misschien: niet echt. Die wordt sporadisch eens vernoemd in een analyse, zoals in ‘die Europese overwinning is goed voor de nationale coëfficiënt’. Dat de Belgische teams nu Nederland hebben ingehaald, is geen aanleiding voor leedvermaak. En niemand heeft het vooralsnog over Portugal.

“In België heerst niet de indruk dat het met het Belgische voetbal de goede kant opgaat. De voortdurende braindrain op steeds jongere leeftijd houdt ons meer bezig. Van een groter nationaal coëfficiëntenbelang is geen sprake. Deze week zullen de fans van Gent hopen op een blamage voor Club Brugge (en omgekeerd) en die van Club Brugge op een blamage voor Anderlecht (en omgekeerd).”

Het opgenomen tekstje mocht maximaal een minuut duren, anders had ik de vraag opgeworpen of dat in Nederland zo anders is. Ik heb daar lang genoeg gewerkt om te weten dat voor de fans van PSV en Feyenoord elke nederlaag van Ajax (en omgekeerd) bijna even zoet smaakt als een eigen overwinning.

De combinatie van zelf winnen en de ander die verliest is dan beter dan het beste orgasme. Een overwinning van Ajax toejuichen als PSV’er, of een overwinning van Club als Buffalo, omdat je er zelf op termijn misschien indirect beter van wordt: dat groepsdenken is niet aan de voetbalfan besteed.

Ook niet aan de voetbalbestuurder, dat even terzijde. Denk nu maar niet dat ze bij Club Brugge zaten te hopen op die zes Belgische bonuspunten die Union had kunnen verzilveren door alsnog de eindfase van de Champions League te halen. Neen hoor, dat Union die eindfase niet haalde, was misschien niet het beste voor de coëfficiënt, maar wel erg goed voor de eigen portemonnee. Club moest daardoor het voor de Belgische markt gereserveerde tv- en marketinggeld niet meer delen.

Ik volg de coëfficiënt, maar dat is eerder toevallig en omdat ik te lui ben om de X-accounts Football Meets Data (@fmeetsdata) en Coëfficiënten (@uefacoe) te ontvolgen. Anderzijds ben je zo snel mee. Misschien toch maar houden.

Die coëfficiënt lijkt ingewikkeld, maar is het niet. Voor de ins en outs verwijs ik naar de gespecialiseerde sites, maar misschien dit: afgezien van bonuspunten voor kwalificaties is elke overwinning (in de Champions League dan wel de Conference League) twee punten waard en een gelijkspel één punt. Die punten moeten wel worden gedeeld door het aantal teams dat een land bij de start in de Europese koers had. De twee punten van Club tegen Lens werden zo 0,4 punt en de twee punten van PSV dinsdag uit bij Porto 0,333 punt, omdat België vijf vertegenwoordigers in Europa heeft en Nederland zes.

Dat zal veranderen. De rangschikking wordt berekend op basis van de laatste vijf seizoenen en bepaalt de tickets voor twee seizoenen later. Vanaf volgend seizoen verliest Nederland zijn zesde plaats, goed voor zes Europese tickets, waarvan twee rechtstreeks in de Champions League.

Portugal is Nederland voorbij en pikt vanaf volgend Europees seizoen die zesde plaats in. Ook België is inmiddels Nederland voorbij, vandaar die vraag van de Nederlandse radio. Of België Portugal voorbij kan, is nog maar de vraag.

Wij zijn een van de negen landen die al hun Europese tickets verzilverden met deelname aan de leaguefase. De achterstand op Portugal bedraagt na de wedstrijd van eergisteren van Gent bij Braga 4,900 punten.

Als België ooit die zesde plaats wil pakken, zal het de komende jaren nog sterker uit de hoek moeten komen, want in de volgende twee seizoenen, die uit de vijfjarige stand wegvallen, deed België het toen al beter dan Portugal.

In het voorjaar van 2024 leek het er heel even op dat in september 2026 de nummers één en twee van de pintjesliga zeker zouden zijn van een plaats in de leaguefase van de Champions League, met daarnaast een voorronde voor het nummer drie. Dat feest ging niet door.

Dat de zesde plaats in zicht komt, is verwonderlijk. Vijftien jaar geleden stonden we nog geparkeerd op een twaalfde plaats, tussen de B- en de C-landen. Vanaf de editie 2012-’13 begon de gestage opgang. Bijna elk jaar werd een plaatsje gewonnen, tot we in 2018-’19 voor het eerst achtste stonden, bij de betere B-landen. En dat ondanks de steeds sterkere jaarlijkse braindrain. Of is het dankzij?ënt