Het kan vriezen/dooien

Ik kan mij geen WK-deelname van de Rode Duivels herinneren met een betere sfeer vooraf dan deze editie. Hoever deze volgens sommigen übergetalenteerde en dus onderschatte vriendengroep kan geraken in het toernooi, daarover zijn de meningen verdeeld.

Eerste open deur ingetrapt. Het is een WK, een toernooi tussen landenploegen en dat zijn ploegen die nauwelijks op elkaar ingespeeld zijn. Bijgevolg is het eindresultaat nog meer dan bij andere voetbalwedstrijden een kwestie van toeval. Als u onze vinding ‘voetbal is gelijk aan toeval, min de b van bal’ zou gebruiken, dat mag, maar graag bronvermelding.

Tweede open deur. Het kan vriezen en het kan dooien op zo’n WK, maar dat geldt voor alle ploegen. Het komt erop aan met de vriendengroep in een toernooimood te geraken. Tegelijk moet je geluk hebben, maar geluk kan je ook afdwingen en ongeluk kan je afwenden.

De tweede ronde niet halen, zoals in Qatar, lijkt schier onmogelijk in een groep met murw gebombardeerde Iraniërs en een stel schapenhoeders van net voor de Zuidpool. Het echte toernooi begint voor België op 1 juli als groepswinnaar of op 3 juli als tweede of derde. Er zit evenwel een addertje onder de hybride grasvelden van Seattle, Los Angeles en Vancouver.

Derde open deur. Zowel de tegenstander van vanavond, Egypte, als Iran en Nieuw-Zeeland later hebben tegen de Rode Duivels niets te verliezen en zullen er vol voor gaan. Het zijn drie landen die de Belgen inzake inzet en loopvermogen naar de kroon zullen steken. Het wordt eerst bikkelen, niet het minst tegen dat getergde Iran, voor er kan worden gevoetbald en de vraag is of de Belgen die modus kunnen oproepen.

Vierde open deur. De Rode Duivels worden voor het eerst in twaalf jaar aanzien als ‘over the hill/top’ en niet als een outsider (WK 2014) of medefavoriet (WK 2018). Daar hebben de recente resultaten op WK en EK alles mee te maken. Dat is niet erg, want dat haalt de druk van de ketel, op voorwaarde dat die groepsfase eervol wordt doorstaan.

Het zit in het DNA van Belgen om ervan te houden de underdog te zijn. ‘Wij’ moeten niet alle wedstrijden winnen zoals Spanje, Frankrijk, Brazilië of Argentinië. Zelfs in Engeland, Duitsland en godbetert Nederland verwacht men dat. ‘Wij’ zijn allang tevreden als ze hun poot hebben gezet, een ronde verder komen en hun stinkende best hebben gedaan.

Er zijn veel redenen te bedenken waarom België vooral geen wereldkampioen zal worden, maar de loting is daar alvast niet bij. Groep G is de op papier zwakste groep. Bovendien speelt België zijn wedstrijden aan de koelere westkust, al zou het daar vandaag rond de middag (avond bij ons) vochtig heet worden.

De voornaamste min van deze ploeg is de onopgeloste vraag welk voetbal moet worden gespeeld. België heeft offensieve weelde, zelfs al sputtert Romelu Lukaku voorlopig op drie van zijn vier cilinders. Ook het middenveld denkt van de tenen tot de oren offensief. Zelfs tegen zogenaamd zwakke tegenstanders uit de groep riskeer je dan op counters te lopen.

In dat opzicht lijkt de ploeg van 2026 een beetje op die van 1986, waar René Vandereycken als enige controlerende middenvelder zich ergerde aan Enzo Scifo en Frank Vercauteren, die hun defensieve taken verwaarloosden. Waarna Vandereycken uit de ploeg werd gezet en vervolgens ook meteen naar huis vloog.

In 1986 eindigde België met een experimentele verdediging (De Wolf-Broos-Van der Elst-Gerets werd Vervoort-De Mol-Renquin-Gerets) die het er uiteindelijk erg goed van afbracht. De verdediging anno 2026 bleek tot nog toe een gammele mix van oude planken (Meunier, Castaigne, eventueel Mechele) en jong, zacht hout (Theate, Debast, De Winter, Ngoy).Maar goed, de voornaamste plus van België is alles wat niet in de verdediging loopt. Hoewel er nog maar één bij een wereldploeg speelt, stonden drie Duivels in twee Europese finales en werd één finale gewonnen.

Trappen we nog een open deur in? Een toernooi wordt gewonnen met een goede doelman en een goede spits of aanvaller. Die heeft België. Thibaut Courtois is al jaren uitzonderlijke wereldklasse en Jérémy Doku is dat sinds dit seizoen ook.

Die laatste plus kan een min worden. Het gewicht op de schouders van die jongen is niet mis. Hij moet de aanvalsleider worden bij gemis van Lukaku. Als Doku presteert, zal ook de ploeg ver geraken, sprak de bondscoach die dat beter niet had gezegd.

Het klopt dat hij elke verdediger dol kan draaien, maar elke verdediging kan ook een antwoord vinden op één gevaarlijke speler van een per definitie niet al te best ingespeelde nationale ploeg. Laatste open deur: verdedigen is makkelijker dan aanvallen, zelfs Frankrijk werd zo in 2018 wereldkampioen.